Meer Frans - Ouderwetse spaarvarkens 2026

Buiten Quimper komt het merendeel van de Franse spaarvarkens voort uit regio’s met een sterke faience‑traditie. Strasbourg en Lunéville (Keller & Guérin) zijn het belangrijkst: zij produceerden vanaf de 18e en vooral 19e eeuw veel decoratieve figuren, waaronder dieren, in kleurrijke bloemendecors. Gien leverde eveneens faience‑objecten en incidenteel figuren, herkenbaar aan hun strakke, vaak historiserende decorstijl. Nevers en Rouen zijn vooral bekend om servies en religieuze stukken, maar hun faience‑traditie vormt wel de basis voor later figuratief werk elders. Niderviller maakte verfijnd modelleerwerk, al zijn spaarvarkens daar zeldzaam. Limoges, hoewel een toonaangevend porseleincentrum, produceerde geen spaarvarkens; porselein werd simpelweg minder gebruikt voor dit soort figuren. Moderne merken als Revol en Emile Henry richten zich op huishoudelijk aardewerk en spelen geen rol in spaarvarkensproductie.

In Lotharingen zijn Lunéville, Sarreguemines en Saint-Clement zijn de oorspronkelijke centra van de aardewerk industrie. Vanaf 1812 was Lunéville de zetel van "Keller en Guérin" (Société KG). Er zijn in Lotharingen talloze aardewerk-fabrieken geweest, maar door de vele overnames ben ik het zicht kwijt. Er is nu nog één groep Terres d'Est die huishoudelijk aardewerk voor/van alle oude merken met traditionele motieven (met tranfers/ plakplaatjes onder het glazuur) maakt. De spaarvarkens van deze merken worden niet meer nieuw verkocht, ontdekte ik in september 2014 bij het Magasin de Faïence in Sarreguemines. Jammer is dat er geen indicator op de spaarvarkens zit die de leeftijd aangeeft. Ook de verschillende merken en het feit dat veelal dezelfde mal gebruikt wordt geven mij 'hoofdbrekens'.